Veiligheidsinformatieblad: wanneer is het verplicht en wie verstrekt het?
Stand van · gebaseerd op primaire bronnen · geen juridisch advies · In het Duits lezen
Ook in het: DE · EN · PL · IT · ES · FR · PT · ZH · TR
Deze Nederlandse versie is met behulp van AI opgesteld en automatisch met de bronnen vergeleken. Geen mens heeft haar gelezen: geen moedertaalspreker en geen jurist. Hebt u een fout gevonden? Meld het ons via office@proofpass.eu.
Kort antwoord
Een veiligheidsinformatieblad is verplicht voor de leverancier van een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel, van PBT- en zPzB-stoffen en van stoffen op de kandidaatslijst (artikel 31, lid 1, REACH). Hij verstrekt het gratis, op papier of elektronisch, uiterlijk bij de eerste levering, in een officiële taal van de lidstaat van verkoop, tenzij die lidstaat anders bepaalt.
artikel 31, leden 1, 3, 4, 5 en 8, REACH
Wanneer het blad nodig is
Artikel 31, lid 1, REACH noemt drie gevallen: de stof of het mengsel voldoet aan de criteria voor indeling als gevaarlijk volgens CLP, de stof is persistent, bioaccumulerend en toxisch (PBT) of zeer persistent en sterk bioaccumulerend (zPzB), of de stof staat op de lijst van artikel 59, lid 1, de kandidaatslijst.
Voor sommige mengsels die niet als gevaarlijk zijn ingedeeld, verstrekt de leverancier het blad op verzoek van de afnemer (artikel 31, lid 3). Het gaat om mengsels met bepaalde bestanddelen, meestal boven een concentratiegrens, of met een stof waarvoor grenzen voor blootstelling op het werk gelden.
Wie het aan wie verstrekt
De plicht ligt bij de leverancier: fabrikant, importeur, downstreamgebruiker en distributeur. Afnemer is de downstreamgebruiker of distributeur aan wie de stof of het mengsel wordt geleverd (artikel 3, punt 34). Bij verkoop aan het grote publiek hoeft het blad niet te worden verstrekt als het product vergezeld gaat van voldoende informatie, tenzij een downstreamgebruiker of distributeur erom vraagt (artikel 31, lid 4).
Voorbeeld: een fabrikant verkoopt een gevaarlijke lijm aan een groothandel, de groothandel aan een renovatiebedrijf. De fabrikant verstrekt het blad aan de groothandel, de groothandel geeft het door aan het renovatiebedrijf. Een particulier in de winkel hoeft het niet te krijgen, als etiket en informatie volstaan.
Vorm, taal en termijn
Het blad wordt gratis op papier of elektronisch verstrekt, uiterlijk op de datum waarop de stof of het mengsel voor het eerst is geleverd (artikel 31, lid 8). De taal volgt uit lid 5: een officiële taal van de lidstaat waar het product in de handel wordt gebracht, tenzij die lidstaat anders bepaalt.
Het blad heeft 16 rubrieken volgens bijlage II bij REACH, in de versie van Verordening (EU) 2020/878, en wordt opgesteld door een bevoegde persoon (bijlage II, punt 0.2.3). Welke taal Nederland of België voor het blad vraagt, hebben wij niet in een nationale bron kunnen nakijken.
Wat u kunt doen
- De indeling van elk product controleren en nagaan of er stoffen van de kandidaatslijst in zitten.
- Vaststellen welke afnemers downstreamgebruikers of distributeurs zijn.
- Voor elke markt het blad in de passende taal laten opstellen, met datum.
- Het blad uiterlijk met de eerste levering verstrekken en het bewijs bewaren.
Veelgestelde vragen
Heeft een product dat niet als gevaarlijk is ingedeeld een veiligheidsinformatieblad nodig?
In beginsel niet, maar de afnemer kan het voor sommige mengsels met bepaalde bestanddelen vragen (artikel 31, lid 3, REACH). Veel fabrikanten verstrekken het toch vrijwillig, omdat hun klanten erom vragen.
Mag een leverancier geld vragen voor het veiligheidsinformatieblad?
Nee. Artikel 31, lid 8, REACH bepaalt dat het blad gratis wordt verstrekt, op papier of elektronisch.
Moet een distributeur het blad van de fabrikant doorgeven?
Ja. Ook de distributeur is leverancier in de zin van REACH en verstrekt het blad aan zijn eigen afnemers, uiterlijk bij de eerste levering.
Met ProofPass
ProofPass bewaart de bladen per product en taal en stuurt ze met een persoonlijke link naar de ontvangers. Verzenden, openen en downloaden worden met tijdstempel vastgelegd. De pagina’s voor ontvangers zijn in het Nederlands.
Algemene voorwaarden en juridische teksten zijn in het Duits; de Duitse versie is bindend. Registratie, dashboard, e-mails, widget en fabrikantpagina’s zijn in het Nederlands.
Bronnen
Stand van 11 november 2026. Doorslaggevend is de geldende tekst van de regelgeving. Deze pagina is geen juridisch advies; de bronnen staan hierboven.