Deklaracja zgodności opakowań: kto ją sporządza, a kto musi ją zbierać?

Wytwórca i producent to w PPWR dwie różne role

Polska wersja rozporządzenia nazywa „manufacturer” wytwórcą (art. 3 ust. 1 pkt 13). Słowo „producent” odpowiada tam angielskiemu „producer” (pkt 15). Producent ponosi rozszerzoną odpowiedzialność producenta, czyli rejestrację i opłaty. Z deklaracją zgodności ta rola nie ma nic wspólnego. Uwaga: w innych aktach, na przykład w GPSR albo w rozporządzeniu w sprawie maszyn, „producent” oznacza właśnie „manufacturer”.

Według wytycznych Komisji w łańcuchu dostaw zawsze istnieje tylko jeden wytwórca. Producent jest natomiast określany dla danego państwa członkowskiego. Kto myli te role, szuka deklaracji w niewłaściwej firmie.

Kto jest wytwórcą

Wytwórcą nie musi być ten, kto fizycznie wytwarza opakowanie. Kto zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania lub produktu w opakowaniu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, jest wytwórcą (art. 3 ust. 1 pkt 13 lit. a). Wytyczne C/2026/3084 porządkują to według rodzaju opakowania.

• Opakowanie handlowe i zbiorcze: zazwyczaj podmiot, który napełnia opakowanie swoim produktem, często jednocześnie marka
• Opakowanie transportowe, usługowe i dla produkcji podstawowej: zazwyczaj ten, kto je wytwarza, chyba że użytkownik umieszcza na nim swoją nazwę lub znak towarowy
• Bez nazwy i znaku towarowego: ten, kto zamawia i ustala specyfikację
• Importer lub dystrybutor z własnym znakiem albo wprowadzający zmiany, które mogą wpłynąć na zgodność: jest uważany za wytwórcę (art. 21)
• Mikroprzedsiębiorstwo z własnym znakiem: pod pewnymi warunkami wytwórcą jest dostawca opakowania (zob. niżej)

Kto co dostarcza, sprawdza i przechowuje

Rozporządzenie nie przewiduje ogólnego obowiązku zbierania deklaracji w łańcuchu dostaw. Każda rola ma własne, węższe zadanie.

• Dostawca: dostarcza wytwórcy wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności, w formie papierowej lub elektronicznej (art. 16). Komisja zaznacza, że nie może tego odmówić.
• Wytwórca: przeprowadza procedurę oceny zgodności lub zleca jej przeprowadzenie, sporządza dokumentację techniczną i deklarację oraz przyjmuje odpowiedzialność (art. 15, art. 39 ust. 4).
• Upoważniony przedstawiciel: może przechowywać deklarację i dokumentację do dyspozycji organów; sporządzenie dokumentacji technicznej nie może być objęte upoważnieniem (art. 17). Odpowiedzialność pozostaje przy wytwórcy.
• Importer: zapewnia, że ocena zgodności została przeprowadzona, a dokumentacja sporządzona, i przechowuje kopię deklaracji do dyspozycji organów (art. 18 ust. 2 i 7).
• Dystrybutor: sprawdza przed udostępnieniem rejestrację producenta, etykiety oraz dane wytwórcy i importera (art. 19 ust. 2). Deklaracji na tej liście nie ma.
• Dostawca usług realizacji zamówień: zapewnia, aby magazynowanie i wysyłka nie wpływały negatywnie na zgodność (art. 20).

Co zawiera deklaracja

Załącznik VIII przewiduje osiem punktów: jednoznaczną identyfikację opakowania, nazwę i adres wytwórcy, stwierdzenie o wyłącznej odpowiedzialności wytwórcy, przedmiot deklaracji, zastosowane prawo Unii, normy i specyfikacje, w stosownych przypadkach jednostkę notyfikowaną oraz informacje dodatkowe. Do tego miejsce i datę wydania, imię i nazwisko, stanowisko i podpis.

Deklarację sporządza się dla każdego rodzaju opakowania (załącznik VII). Według odpowiedzi Komisji na często zadawane pytania chodzi tu o format albo partię lub serię, a nie o rodzaje materiałów z załącznika II. Jednostka opakowaniowa złożona z butelki, zamknięcia i etykiety otrzymuje jedną deklarację, która wymienia wszystkie elementy. Deklaracja jest stale aktualizowana i sporządzana w języku wymaganym przez państwo członkowskie, w którym opakowanie jest wprowadzane do obrotu lub udostępniane (art. 39 ust. 2).

Jak długo i dla kogo ją przechowywać

Deklarację i dokumentację techniczną przechowuje się przy opakowaniach jednorazowego użytku przez 5 lat, a przy opakowaniach wielokrotnego użytku przez 10 lat od dnia wprowadzenia opakowania do obrotu (art. 15 ust. 3). Na uzasadniony wniosek organu krajowego dokumenty udostępnia się w terminie dziesięciu dni, w formie elektronicznej, a na żądanie w wersji papierowej (art. 15 ust. 10).

Obowiązku publikowania deklaracji rozporządzenie nie przewiduje. To, że klienci mimo to jej żądają, wynika z umów, a nie z PPWR.

Przykład: klej do płytek w worku 25 kg

Producent chemii budowlanej napełnia klejem do płytek worki zamawiane w zakładzie opakowań, ze swoją marką (przykład zmyślony). Jest wytwórcą opakowania w rozumieniu PPWR. Zakład opakowań jest dostawcą i przekazuje dane o materiałach oraz sprawozdania z badań. Market budowlany jest dystrybutorem. Może zażądać deklaracji w umowie, ale PPWR nie zobowiązuje go do jej zbierania.

Co zrobić teraz

• Spisać opakowania według formatu lub serii, z elementami i dostawcami.
• Ustalić dla każdego opakowania, kto jest wytwórcą. Opakowanie handlowe z własną marką: zwykle Państwa firma.
• Zażądać od dostawcy dokumentacji według art. 16 i zapisać, kiedy dotarła.
• Sporządzić dokumentację techniczną i deklarację według załączników VII i VIII, samodzielnie albo z laboratorium.
• Ustalić, kto aktualizuje deklarację, gdy zmienia się opakowanie, dostawca lub norma.

Najczęstsze pytania