Digitaal etiket
Ook: e-label · digitale etikettering
Ook in het: DE · EN · PL · IT · ES · FR · PT · ZH · TR
Deze Nederlandse versie is met behulp van AI opgesteld en automatisch met de bronnen vergeleken. Geen mens heeft haar gelezen: geen moedertaalspreker en geen jurist. Hebt u een fout gevonden? Meld het ons via office@proofpass.eu.
Definitie
Het digitaal etiket is volgens artikel 34 bis CLP de vrijwillige digitale vorm van de etiketteringselementen, naast het fysieke etiket. Een gegevensdrager zoals een QR-code leidt ernaartoe. Alleen waar de verordening het uitdrukkelijk toestaat, mogen elementen uitsluitend digitaal worden verstrekt. Verordening (EU) 2024/2865 heeft dit ingevoegd.
Artikel 34 bis van Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP), ingevoegd bij Verordening (EU) 2024/2865; termijnen volgens Verordening (EU) 2025/2439
Wettelijke term: digitaal etiket (fysieke en digitale etikettering)
Wat op het fysieke etiket blijft
Gevarenpictogrammen, signaalwoord en de wezenlijke aanduidingen blijven op het fysieke etiket. Het digitale etiket richt zich op gebruikers die meer informatie zoeken. Het veiligheidsinformatieblad richt zich op beroepsmatige afnemers en wordt er niet door vervangen.
Artikel 34 bis is van toepassing sinds 1 juli 2026. Alleen de opmaakregels, de regels voor reclame en verkoop op afstand en de nieuwe termijnen voor het bijwerken van etiketten gelden volgens Verordening (EU) 2025/2439 pas vanaf 1 januari 2028.
Zie ook: CLP-verordening · UFI · Veiligheidsinformatieblad
Bronnen
Stand van 11 november 2026. Doorslaggevend is de geldende tekst van de regelgeving. Deze pagina is geen juridisch advies; de bronnen staan hierboven.