PBT / vPvB
Także: substancja PBT · substancja vPvB
Dostępne także w: DE · EN · IT · NL · ES · FR · PT · ZH · TR
Tę wersję językową przygotowano przy użyciu AI i automatycznie porównano ze źródłami. Nie czytał jej żaden człowiek: ani rodzimy użytkownik języka, ani prawnik. Znaleźli Państwo błąd? Prosimy o wiadomość na adres office@proofpass.eu.
Definicja
PBT oznacza substancję trwałą, wykazującą zdolność do bioakumulacji i toksyczną, a vPvB substancję bardzo trwałą i wykazującą bardzo dużą zdolność do bioakumulacji. Kryteria określa załącznik XIII REACH. Dla substancji PBT / vPvB dostarcza się kartę charakterystyki, nawet jeżeli nie są zaklasyfikowane jako stwarzające zagrożenie (art. 31 ust. 1).
Art. 31 ust. 1 i załącznik XIII rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (REACH)
Termin prawny: substancja trwała, wykazująca zdolność do bioakumulacji i toksyczna (PBT); bardzo trwała i wykazująca bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB)
Znaczenie w praktyce
Takie substancje prawie nie rozkładają się w środowisku i gromadzą się w organizmach. Substancja bez piktogramu zagrożenia może więc mimo to wymagać karty charakterystyki. Wynik oceny PBT i vPvB podaje się w sekcji 12 karty.
Zobacz też: Lista kandydacka · Karta charakterystyki · REACH
Źródła
Stan na 11 listopada 2026. Rozstrzygający jest obowiązujący tekst przepisów. Strona nie stanowi porady prawnej; źródła podano powyżej.